Σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο, καθιερώθηκε να ονομάζεται Κυριακή των Βαΐων (ή Κυριακή του Λαζάρου ή Κυριακή Βαϊοφόρος), η προηγούμενη Κυριακή της εορτής της Ανάστασης.
Την ημέρα αυτή εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους συγγραφείς των Ιερών Ευαγγελίων, οι Ιουδαίοι Τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια (κλάδους φοινίκων) και απλώνοντας στο έδαφος τα ρούχα τους.
Εκείνες τις ημέρες είχε μαζευτεί πολύς κόσμος στην πόλη, για τον εορτασμό του Εβραϊκού Πάσχα. Το Εβραϊκό Πάσχα ήταν γιορτή που γινόταν σε ανάμνηση της απελευθέρωσης των Εβραίων από τους Αιγύπτιους. Πάνω στο γαϊδουράκι, λοιπόν, εισήλθε ο Ιησούς στην Ιερή Πόλη.
Μικροί και μεγάλοι ζητωκραύγαζαν το «Ωσαννά» κρατώντας στα χέρια τους κλαδιά από βάγια, δηλαδή κλαδιά από φοίνικες, ενώ έστρωναν στο διάβα Του τα ιμάτιά τους για να περάσει.
Από εκεί φυσικά πήρε το όνομά της αυτή η ξεχωριστή Κυριακή.
Του επιφύλασσαν μια θριαμβευτική υποδοχή όπως άρμοζε σε βασιλείς εκείνη την εποχή γιατί Τον υποδέχτηκαν ως τον Βασιλέα του Ισραήλ.
Ωστόσο η έλευση του Ιησού στην Ιερουσαλήμ συμβολίζει την είσοδό Του στα μαρτύρια που επακολουθούν με αποκορύφωμα την Σταύρωσή Του.
Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών.
Το έθιμο με το ψάρι
Η Κυριακή των Βαΐων αποτελεί μία από τις ελάχιστες ημέρες της Σαρακοστής κατά τις οποίες επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού.
Η επιλογή αυτή λειτουργεί ως μια μορφή «ανάσας» πριν την αυστηρότερη νηστεία που ακολουθεί κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Το ψάρι, πέρα από διατροφική επιλογή, συνδέεται συμβολικά με τον χριστιανισμό και εντάσσεται σε μια ενδιάμεση κατάσταση, χωρίς να αναιρεί τον πνευματικό χαρακτήρα της περιόδου.